مئے هُدا اَرشا اِنت
115
مارا اِنّه، او هُداوند! مارا اِنّه،تئیی ناما شان و شئوکت بِرسات،
تئیی مِهر و وپاداریئے سئوَبا.
2 آ دگه کئوم چێا بگوَشنت:
”اِشانی هُدا کجا اِنت؟“
3 مئے هُدا اَرشا اِنت،
هرچے که آییا وشَّ بیت، هما کارا کنت.
4 آیانی ”هُدا“ نُگره و تلاه اَنت،
انسانئے دستئے جۆڑ کرتگێن بُت.
5 اِشان دپ پِر بله هبر کرتَ نکننت،
چمِّش پِر بله دیستَ نکننت،
6 گۆشِش پِر بله اِشکتَ نکننت،
پۆنزِش پِر بله بۆ چتَ نکننت،
7 دستِش پِر بله مارِتَ نکننت،
پادِش پِر بله راه شتَ نکننت،
نه چه وتی گُٹّا آوازے کَشّتَ کننت.
8 هرکَس که اِشان جۆڑَ کنت،
همِشانی پئیما بیت و
هما مردم هم که اِشانی سرا تئوکلَ کنت.
9 او اِسراییل! هُداوندئے سرا تئوکل کن،
هما شمئے کُمکّ و اِسپَر اِنت.
10 او هارونئے لۆگ! هُداوندئے سرا تئوکل کن،
هما شمئے کُمکّ و اِسپَر اِنت.
11 او هُداتُرسان! هُداوندئے سرا تئوکل کنێت،
هما شمئے کُمکّ و اِسپَر اِنت.
12 هُداوندا مارا یات کرتگ و
مارا برکتَ دنت،
اِسراییلئے لۆگا برکتَ دنت،
هارونئے لۆگا برکتَ دنت.
13 همایان برکتَ دنت که هُداوندئے تُرس آیانی دلا اِنت،
مزنێن و کَسانێنان، یکّ پئیما.
14 هُداوند شمارا گێشا چه گێشتر کنات،
شمئے جند و چُکّ، دوێنان.
15 هُداوند شمارا برکت دئیات،
زمین و آسمانئے اَڈّ کنۆک.
16 بُرزێن اَرش هُداوندئیگ اِنت و
زمینی بنیآدمارا داتگ.
17 مُردَگ هُداوندا ننازێننت،
نه آ مردم که رئونت و بێتئوارَ بنت.
18 اے ما اێن که هُداوندا ستا دئیێن،
انّون تان اَبد.
هُداوندا بنازێنێت، هَلّێلویا.